Bu büyüleyici sahne, halk bahçesinde canlı ama huzurlu bir anı narin bir empresyonist dokunuşla yakalıyor. İnce gövdeli bir ağaç kompozisyonun ortasında duruyor ve doğal ışık yaprakların arasından yumuşakça süzülüyor. Etrafında, çoğunlukla kadınlar ve çocuklardan oluşan figürler dolaşıyor ya da oyun oynuyor; formları hafifçe bulanıklaşmış, hareketi ve anın geçiciliğini hissettiriyor. Arka planda, pembe çiçeklerle süslü yemyeşil bir bitki örtüsü yüksek bir setin üzerinden taşarak canlılık katıyor. Ressamın fırça darbeleri gevşek ama amaçlı, renklerin benekli ışıkta birbirine karışıp parlamasını sağlıyor. Palet, çoğunlukla yumuşak toprak tonları, yeşil ve ara sıra mavi tonlardan oluşuyor ve sakin bir öğleden sonra atmosferi yaratıyor. Çocukların kahkahaları, yaprak hışırtıları ve bahçenin ötesindeki kasabanın uzak uğultusu neredeyse duyulabilir.