Sahne, güneş ışığının süzüldüğü, zemini ışık ve gölge mozaiğiyle serpiştirdiği yemyeşil yaprakların bir kanopisi altında açılıyor. Yumuşak, altın bir tonda yıkanmış, dolambaçlı bir patika bahçeden geçerek izleyiciyi sahneye daha da girmeye davet ediyor. Basit bir masanın etrafında oturan üç figür, odak noktasıdır; formları, zaman içinde yakalanmış bir anı ima eden, gevşek, neredeyse sıradan bir fırça darbesiyle işlenmiştir. Sanatçının tekniği, renk ve dokunun canlı bir oyununu yaratan ve yaprakların arasından fısıldayan hafif bir esinti izlenimi veren kırık fırça darbelerinde belirgindir. Renk paleti, sıcaklık ve derinlik katan sarı ve turuncu dokunuşlarla yeşiller ve mavilere doğru eğilir. Bu resim, izleyiciyi durup bahçenin temiz havasını solumaya davet eden, huzur ve rahat bir aktivite hissi uyandırıyor.