Tablo, sahnenin kenarlarını yumuşatan ve derinlik hissi yaratan atmosferik perspektifiyle sizi içine çekiyor. Sanatçı, havanın nemini ve denizin soğukluğunu çağrıştırmak için gri, kahverengi ve kremlerden oluşan sessiz bir palet ustalıkla kullanıyor. Kompozisyon, direklerin ve iskelenin güçlü dikey çizgilerinin suyun ve gökyüzünün yatay genişliğiyle tezat oluşturmasıyla dikkatlice dengelenmiştir. Neredeyse yüzümdeki spreyi, havanın tuzlu tadını hissedebiliyorum.

Ayrıntılara özen gösterilerek tasvir edilen iskeledeki figürler bir anlatı yaratıyor. Onların beklentilerini, endişelerini veya belki de uzun bir yolculuktan sonraki yorgunluklarını hayal edebilirsiniz. Sisten süzülen ışık, gizem ve romantizm dokunuşu katıyor, yakın görünümün ötesindeki görünmeyen dünyayı ima ediyor. Bu tablo, zaman içinde donmuş bir anın penceresi, bir sahil topluluğunun hayatına bir bakış ve deniz ve onun yanında yaşayan insanlar hakkında fısıltı hikayeleridir.