Obraz wciąga widza perspektywą atmosferyczną, mglistą zasłoną, która zmiękcza krawędzie sceny i tworzy poczucie głębi. Artysta z mistrzostwem wykorzystuje stonowaną paletę szarości, brązów i kremów, aby przywołać wilgoć powietrza i chłód morza. Kompozycja jest starannie zbalansowana, z mocnymi pionowymi liniami masztów i pomostu kontrastującymi z poziomym rozciągnięciem wody i nieba. Prawie czuję bryzę na twarzy, słony smak powietrza.

Postacie na pomoście, oddane z dbałością o szczegóły, tworzą narrację. Można wyobrazić sobie ich oczekiwanie, zmartwienia, a może zmęczenie po długiej podróży. Światło przesączające się przez mgłę dodaje nuty tajemniczości i romantyzmu, sugerując niewidzialny świat poza bezpośrednim widokiem. Ten obraz jest oknem na moment zamrożony w czasie, spojrzeniem na życie społeczności nadmorskiej i szepcze historie o morzu i ludziach, którzy przy nim mieszkają.