Scena rozgrywa się przed nami, żywa symfonia kolorów, w której technika pointylizmu lśni. Niezliczone małe punkty czystego koloru tańczą razem, tworząc hipnotyzujący krajobraz nadmorski. Duże, bujne drzewo dominuje po lewej stronie, jego liście to mozaika zieleni i błękitu, rzucająca cienie na spokojne wody poniżej. Sama woda to gobelin różu, pomarańczy i fioletu, odbijający ciepłe odcienie zachodzącego słońca. Łodzie zacumowane są w porcie, a ich maszty sięgają nieba.

Kompozycja jest starannie zrównoważona, tworząc poczucie harmonii i spokoju. Wzrok wędruje po płótnie, podążając za łagodnymi krzywiznami linii brzegowej i delikatnymi falami morza. Światło, przefiltrowane przez miriady kolorowych punktów, tworzy namacalne poczucie atmosfery. To dzieło sztuki ma wyjątkową, senną jakość, wywołuje uczucia pokoju i podziwu, jak gdyby czas sam w sobie się zatrzymał. Jest to mistrzowski przykład tego, jak technika może być wykorzystana do wywoływania emocji.