De scène ontvouwt zich voor ons, een levendige symfonie van kleuren waarin de pointillistische techniek schittert. Ontelbare kleine puntjes van pure kleur dansen samen en vormen een fascinerend kustlandschap. Een grote, weelderige boom domineert links, het gebladerte is een mozaïek van groen en blauw en werpt schaduwen op het rustige water beneden. Het water zelf is een tapijt van roze, oranje en paars, dat de warme tinten van de ondergaande zon weerspiegelt. Boten liggen afgemeerd in de haven, met hun masten die zich naar de hemel uitstrekken.

De compositie is zorgvuldig uitgebalanceerd en creëert een gevoel van harmonie en rust. Het oog wordt over het doek getrokken, volgend de zachte rondingen van de kustlijn en de zachte golvingen van de zee. Het licht, gefilterd door de talloze kleurpunten, creëert een tastbaar gevoel van sfeer. Dit kunstwerk heeft een unieke, dromerige kwaliteit, het roept gevoelens op van vrede en verwondering, alsof de tijd zelf is stilgezet. Het is een meesterlijk voorbeeld van hoe techniek kan worden gebruikt om emoties op te roepen.