Eser, görkemli bir malikanenin yuvarlanan tepeler ve yemyeşil tarlalar arasında yer aldığı, sakin bir kır sahnesini yakalar. Sanatçının sulu boyayı narin bir şekilde kullanması, renklerin sorunsuz bir şekilde karışarak geç öğleden sonrasının yumuşak ışığını tasvir ettiği, yumuşak, neredeyse dünyevi bir atmosfer yaratır. Kompozisyon, gözü, çimenli bir yamaçtan eve doğru ilerleyen ön plandan, uzaktaki tepelerin puslu bir ufka solduğu arka plana yönlendirir. Birkaç ağaç, sahneye bir çerçeve oluşturarak nöbet tutuyor.

Sanatçının, derinlik ve mesafe hissi yaratarak ışık ve gölgenin ince değişikliklerini nasıl yakaladığına hayranım. Renk paletine yumuşak yeşiller, mat kahverengiler ve nazik maviler hakimdir ve huzur ve sükunet duygusu uyandırır. Sığırlı küçük bir figür sahneye bir canlılık katar ve genel etki, geçmiş bir çağa bir bakış olan sessiz bir tefekkürdür. Sıcak ve davetkar bir kaçış gibi geliyor.