Vanuit een vogelperspectief ontvouwt zich een zonovergoten scène: Een klein meisje, slechts een silhouet, rent over een zanderige vlakte in de richting van een felrode bal. Haar strohoed werpt een delicate schaduw, die haar vluchtige beweging weerspiegelt. Weelderig, donkergroen gebladerte welft zich boven haar hoofd en creëert een luifel die sterk contrasteert met de lichte, open ruimte beneden. In de verte staan ​​twee figuren, bijna spookachtig, op een groen veld, wat een vleugje mysterie aan het schilderij toevoegt. De compositie, die doet denken aan een momentopname, legt een moment van zorgeloze vreugde vast; het is een visie die spreekt over de simpele geneugten van de zomer, over licht en schaduw en over de onschuld van de kindertijd, een uitnodiging om de warmte van de zon op je huid te voelen en het gefluister van de wind te horen.