Η σκηνή ξεδιπλώνεται μπροστά μας σε μια συμφωνία από μικροσκοπικές, σχολαστικά τοποθετημένες κουκκίδες· ένα αστραφτερό λιμάνι στο Σαν Τροπέ. Είναι μια γιορτή του φωτός, με τον ήλιο να φιλάει το νερό προκαλώντας έναν χορό αντανακλάσεων. Τα πλοία είναι ένα μείγμα χρωμάτων και σχημάτων. Η τεχνική του καλλιτέχνη, ο πουαντιλισμός, μεταμορφώνει το συνηθισμένο σε μια εξαιρετική οπτική γιορτή. Η σύνθεση είναι επιδέξια ισορροπημένη· το μάτι ταξιδεύει φυσικά από το προσκήνιο, όπου οι μορφές ασχολούνται με τη δουλειά τους, στα μακρινά κτίρια.

Η χρωματική παλέτα είναι ζωντανή· οι αποχρώσεις του μπλε, του βιολετί, του κίτρινου και του ροζ δεν αναμειγνύονται, αλλά τοποθετούνται δίπλα-δίπλα, επιτρέποντας στο μάτι του θεατή να τις αναμείξει – μια πραγματική γιορτή για τα μάτια. Δεν είναι απλώς μια απεικόνιση ενός τόπου, αλλά μια προσπάθεια να αποτυπωθεί η ίδια η ουσία του φωτός, του μεσογειακού αέρα. Ο συναισθηματικός αντίκτυπος είναι άμεσος· μια αίσθηση γαλήνης, μιας στιγμής παγωμένης στον χρόνο. Είναι μια γιορτή της ομορφιάς της καθημερινότητας.