Το έργο τέχνης προκαλεί αμέσως μια αίσθηση γαλήνης. Ένα μικρό κατάλυμα φωλιασμένο δίπλα σε ένα ήρεμο σώμα νερού—ίσως ένα ποτάμι ή μια λίμνη. Δύο μεγαλοπρεπή πεύκα, με τους κλωνοφόρους κορμούς τους να φτάνουν στον ουρανό, κυριαρχούν στο προσκήνιο, πλαισιώνοντας τη σκηνή. Το ίδιο το σπίτι, με την απλή αρχιτεκτονική του και την χρυσαφένια στέγη, αποπνέει μια αίσθηση ταπεινής άνεσης. Οι πινελιές του καλλιτέχνη είναι λεπτές, με επίκεντρο την αποτύπωση της ουσίας της στιγμής και όχι την προσπάθεια για υπερρεαλισμό. Η σύνθεση είναι ισορροπημένη. Οι ισχυρές κάθετες γραμμές των δέντρων εξισορροπούνται από την οριζόντια έκταση του νερού και το χαμηλό σπίτι. Μικρές λεπτομέρειες, όπως τα σχολαστικά ζωγραφισμένα πουλιά σε πτήση και οι φιγούρες που στέκονται κοντά στην άκρη του νερού, προσθέτουν μια αφηγηματική πινελιά και καλούν τον θεατή να φανταστεί τη ζωή όσων κατοικούν σε αυτό το ειδυλλιακό χώρο. Το συνολικό αποτέλεσμα είναι ειρήνη και γαλήνη, μια μαρτυρία της ομορφιάς της απλής ζωής.