Το έργο τέχνης αποτυπώνει μια γαλήνια στιγμή, πιθανώς από ένα ποίημα ή μια αφήγηση, όπως υποδηλώνει η καλλιγραφική επιγραφή. Μια φιγούρα με απλά ρούχα στέκεται σε μια πύλη, απαντώντας προφανώς σε ένα χτύπημα. Η αρχιτεκτονική είναι μινιμαλιστική: ένας τοίχος, μια στέγη και μια ταπεινή κατοικία. Ένα δεύτερο άτομο βγαίνει από την πόρτα και οι λεπτομέρειες αποδίδονται με λεπτές πινελιές. Η χρωματική παλέτα είναι συγκρατημένη, βασισμένη σε απαλούς γήινους τόνους και γραμμές μαύρου μελανιού. Η σύνθεση εξισορροπεί τις φιγούρες και το χτισμένο περιβάλλον με τον κενό χώρο, υποδηλώνοντας μια αίσθηση ηρεμίας και ανοιχτότητας. Το στυλ του καλλιτέχνη θυμίζει την παραδοσιακή ζωγραφική με μελάνι, τονίζοντας τη λεπτή αλληλεπίδραση φωτός και σκιάς. Οι λίγες πινελιές των δέντρων και των πουλιών που πετούν στον αέρα δίνουν στην εικόνα μια λυρική ποιότητα και ολόκληρη η εικόνα αναπνέει γαλήνη, μια απόδειξη της ικανότητας του καλλιτέχνη να μεταφέρει βάθος με ελάχιστα μέσα.