Μια ευσεβής απεικόνιση μιας ήρεμης παράκτιας σκηνής, το έργο προσκαλεί τον θεατή σε έναν κόσμο όπου η γη συναντά τη θάλασσα. Το μικρό, λιτό σπίτι βρίσκεται στην κορυφή ενός χόρτου, η ζεστή κόκκινη στέγη του σε όμορφη αντίθεση με τα κρύα μπλε και πράσινα του ωκεανού κάτω. Οι πινελιές του Μονέ είναι ενεργητικές αλλά τρυφερές, συλλαμβάνοντας την υποδειγματική κίνηση του νερού και την απαλότητα του αυτοφυούς φυτού. Σχεδόν μπορείς να ακούσεις τον απαλό ψίθυρο των κυμάτων και να νιώσεις τον άνεμο που σίγουρα ήταν εκεί.