Η σκηνή ξεσπά με την ωμή, ανεξέλεγκτη δύναμη της φύσης. ένας καταρράκτης βουτά σε ένα ορμητικό ποτάμι, ανοίγοντας το δρόμο του μέσα από ένα απόκρημνο τοπίο. Ο καλλιτέχνης αποτυπώνει αριστοτεχνικά την ενέργεια του νερού, ο ψεκασμός και ο αφρός αποδίδονται με μια δυναμική πινελιά που σχεδόν φαίνεται απτική. Η σύνθεση είναι δραματική, με το μάτι να οδηγείται κάτω από το νερό που καταρρέει, πέρα από τραχείς βράχους και προς ένα μακρινό χωριό φωλιασμένο στα βουνά κάτω από έναν ζοφερό ουρανό. Η χρωματική παλέτα κυριαρχείται από ψυχρούς τόνους. τα γκρι και τα μπλε του νερού και του ουρανού έρχονται σε αντίθεση με τα γήινα καφέ και τις ώχρες των βράχων, δημιουργώντας μια αίσθηση ομορφιάς και προμήνυσης.