Αυτή η εκφραστική τοπιογραφία απαθανατίζει μια ήρεμη στιγμή στην ύπαιθρο με απαλή πινελιά ιμπρεσιονιστή. Καπνός υψώνεται από ένα μακρινό τρένο, σχεδόν αόρατο πίσω από την πυκνή φυλλωσιά των δέντρων, υποδηλώνοντας μια κίνηση που διακόπτεται από την ήρεμη αγροτική ζωή. Στο προσκήνιο απλώνεται ένα απαλά κυματιστό πράσινο λιβάδι, λουσμένο σε απαλό διάχυτο φως· διασκορπισμένες φιγούρες—πιθανόν μια γυναίκα με παιδί—προσθέτουν ανθρώπινη διάσταση χωρίς να επισκιάζουν τη φυσική ομορφιά. Η πινελιά είναι ελεύθερη και ρευστή, δημιουργώντας υφές που λαμπυρίζουν με το τρεμοπαίξιμο του φωτός και νιώθεις την αμεσότητα της στιγμής. Η παλέτα χρωμάτων είναι ήπια αλλά πλούσια σε πράσινους και μπλε τόνους, ενώ ο ουρανός αποτελείται από γκρι και λευκά σύννεφα, αποπνέοντας μια ήρεμη, συννεφιασμένη μέρα. Το έργο τιμά τη φύση αλλά υποδεικνύει διακριτικά και την εισβολή της βιομηχανικής μοντέρνας εποχής στην αγροτική ζωή.