Ten obraz pejzażu ukazuje spokojną wiejską scenę namalowaną delikatnym, impresjonistycznym pociągnięciem pędzla. W oddali, za gęstym baldachimem drzew, widać unoszący się dym z przejeżdżającego pociągu, co sugeruje ruch wśród spokoju natury. Na pierwszym planie rozciąga się łagodnie pofałdowana zielona łąka skąpana w miękkim, rozproszonym świetle; rozproszone postaci — prawdopodobnie kobieta z dzieckiem — wprowadzają do obrazu ludzkie ciepło, nie dominując nad naturą. Pociągnięcia pędzla są luźne i płynne, tworząc teksturę migoczącego światła i poczucie ulotności chwili. Paleta barw jest stonowana, pełna zieleni i błękitów, a niebo pokrywa mozaika szaro-białych chmur, oddająca spokojny, pochmurny dzień. Obraz nie tylko celebruje przyrodę, lecz subtelnie ukazuje przenikanie nowoczesnej przemysłowej rzeczywistości do życia wiejskiego.