Obraz zaprasza widza do wejścia w senny świat, gdzie fasada katedry w Rouen otoczona jest odcieniami czerwieni, różu i fioletu. Pędzle Moneta przekształcają architektoniczną wielkość w płynny gobelin kolorów; wydaje się, jakby same kamienie katedry były żywe, pulsujące energią. Można niemal usłyszeć odległe echo dzwonów, niosące się w powietrzu, gdy światło tańczy po powierzchni, tworząc cienie, które szepczą historie minionych wieków.

W tym arcydziele kompozycja osiąga harmonijną równowagę między abstrakcją a reprezentacją. Delikatne detale cech katedry zostały złagodzone, ustępując miejsca wrażeniu, które uchwyca emocjonalną istotę, a nie dokładne podobieństwo. Każdy pociągnięcie pędzla przekazuje zarówno ruch, jak i spokój, budząc poczucie cudowności i czci. To dzieło to nie tylko przedstawienie miejsca architektonicznego; to głębokie wyrażenie postrzegania piękna przez artystę, odpowiadające historycznemu znaczeniu katedry, jednocześnie zapraszając widzów do zanurzenia się w jej efemerycznej jasności.