W tym żywym pejzażu widz jest otoczony bujnym tableau namalowanym przez rękę impresjonisty; woda mieni się odbiciami z falujących drzew, które wydają się tańczyć na wietrze. Pociągnięcia pędzla, luźne, ale celowe, tworzą poczucie ruchu, zapraszając widza do odczucia delikatnych fal wody i szeptu liści kołyszących się nad. Łagodne odcienie niebieskiego dominują w niebie, kontrastując z żywymi zielonymi odcieniami, które tworzą liściastość; kolory są żywe i orzeźwiające, uchwycając ulotne piękno natury w sposób, który prawie sprawia, że człowiek chce wciągnąć świeże powietrze przedstawione.

Kompozycja nie jest ograniczona przez tradycyjne granice perspektywy; zamiast tego zaprasza do fantazji, z wodą prowadzącą wzrok głębiej w tę spokojną scenerię. Promień słońca tańczy na powierzchni, nadając jej eteryczną jakość, która sugeruje zarówno spokój, jak i upływ czasu. To dzieło, stworzone w 1917 roku, znajduje swoje miejsce w bogatym kontekście postimpresjonizmu, gdzie artyści dążyli do przekazania śmiałej emocjonalnej rezonansu poprzez luźne pociągnięcia pędzla i żywe kolory, przekształcając je w coś więcej niż tylko przedstawienie sceny, ale w królestwo emocjonalnych doświadczeń.