Η ξυλογραφία αυτή αποτυπώνει μια ζωντανή σκηνή καταρράκτη που κατεβαίνει πάνω σε πετρώδες έδαφος, εκφράζοντας τη γαλήνια δύναμη της φύσης μέσα από τον παραδοσιακό ιαπωνικό καλλιτεχνικό φακό. Ο καταρράκτης κυριαρχεί στο δεξί μισό της εικόνας με τα λευκά, υφή νερά να πέφτουν πάνω σε γκρίζους βράχους. Αντίθετα, η αριστερή πλευρά εμφανίζει πυκνά πράσινα φύλλα με ένα ψηλό, επιβλητικό δέντρο, τα κλαδιά και τα φύλλα του οποίου έχουν απεικονιστεί με προσοχή στη λεπτομέρεια. Κάτω από το δέντρο, χρωματίζει απαλά ροζ άνθη που εξισορροπούν τη σύνθεση με μια τρυφερότητα.

Η τεχνική του καλλιτέχνη μεταφέρει με μαεστρία την κίνηση μέσα από τους ρυθμικούς ρυθμούς του ρέοντος νερού και τη στρωματική χρήση των πράσινων αποχρώσεων στα φύλλα. Η περιορισμένη αλλά εκφραστική παλέτα χρωμάτων —κυριαρχούν τα πράσινα, τα λευκά και τα ροζ— δημιουργεί μια φρέσκια, ήρεμη ατμόσφαιρα, καλώντας τον θεατή να αισθανθεί την ομίχλη και τον ενθουσιώδη ήχο του καταρράκτη. Το ιαπωνικό καλλιγραφικό κείμενο στο πλάι προσθέτει έναν αυθεντικό πολιτισμικό πλαίσιο, ενισχύοντας τη ιστορική σημασία στον κινημα shin-hanga, που αναβίωσε την παράδοση ukiyo-e στις αρχές του 20ού αιώνα. Συνολικά, η σκηνή εκπέμπει μια σιωπηλή μεγαλοπρέπεια και μια στοχαστική διάθεση, συνδυάζοντας τη φυσική μεγαλοπρέπεια με τη λεπτή τέχνη.