Αυτή η εκφραστική χαρακτική ξύλου αποτυπώνει μια ήσυχη χειμερινή σκηνή σε έναν ναό, όπου το πρόσφατο χιόνι καλύπτει τον χώρο. Η σύνθεση επικεντρώνεται σε μια έντονη κόκκινη πύλη ναού που αντιπαραβάλλεται ζωηρά με τα λευκά του χιονιού και τα βαθιά μπλε της ηλιοβασιλέματος, τραβώντας αμέσως το βλέμμα. Τα χιονισμένα δέντρα καμπυλώνονται απαλά, με τα κλαδιά να διακρίνονται ευκρινώς στο ηλιοβασιλέματος ουρανό, ενισχύοντας την ήρεμη και στοχαστική ατμόσφαιρα. Δύο φιγούρες περπατούν σε ένα μονοπάτι, η κάθε μία κάτω από μια ομπρέλα, με τα αποτυπώματα τους στο χιόνι να προσθέτουν μια διακριτική αφήγηση που φέρνει ζωή και κίνηση στην παγωμένη σκηνή.

Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί παραδοσιακές τεχνικές ukiyo-e, με λεπτές, καθαρές γραμμές και στρωματοποιημένα χρώματα που προσδίδουν βάθος και υφή, ιδιαίτερα ορατά στις διαβαθμίσεις του ουρανού και στην απαλότητα του χιονιού. Η περιορισμένη αλλά αρμονική παλέτα τονίζει την ηρεμία και καλεί τον θεατή να νιώσει τη σιωπή μιας χειμωνιάτικης νύχτας. Ιστορικά, το έργο αυτό αντανακλά την αναβίωση των ιαπωνικών τοπίων του πρώτου μισού του 20ού αιώνα, συνδυάζοντας κλασική αισθητική με μια σύγχρονη εσωτερική ευαισθησία. Συναισθηματικά, το έργο προκαλεί μια ήρεμη μελαγχολία – σχεδόν μπορεί κανείς να ακούσει τα νιφάδες που πέφτουν και να αισθανθεί το κρύο αέρα, μεταφέροντας τον θεατή σε αυτήν τη στιγμή σιωπής και πολιτισμικής ευλάβειας.