Αυτή η εκφραστική ασπρόμαυρη χάραξη αποτυπώνει μια δραματική παράκτια σκηνή με επιβλητικούς βράχους που υψώνονται απότομα κάτω από έναν σκοτεινό ουρανό. Η λεπτομερής γραμμή του καλλιτέχνη αποδίδει με ακρίβεια τις τραχιές υφές των βράχων και τη φουρτουνιασμένη θάλασσα, δημιουργώντας μια αισθητή ένταση ανάμεσα στη γη και το νερό. Δύο μοναχικές φιγούρες, ντυμένες με μανδύες, κατεβαίνουν στην πετρώδη ακτή· το μικρό τους μέγεθος αναδεικνύει το μεγαλείο και το επιβλητικό της φυσικής τοποθεσίας. Μια μικρή φθαρμένη βάρκα είναι αγκυροβολημένη κοντά, με τα πανιά μαζεμένα, υποδηλώνοντας μια στιγμή παύσης ή άφιξης.

Η σύνθεση είναι εξαιρετικά ισορροπημένη: οι κάθετοι βράχοι τραβούν το βλέμμα προς τα πάνω, ενώ η κυματιστή ακτογραμμή το οδηγεί πίσω στις φιγούρες και τα ταραγμένα κύματα. Η περιορισμένη παλέτα σε μαύρο, άσπρο και τόνους του γκρι προσδίδει μια σκοτεινή, στοχαστική ατμόσφαιρα, προκαλώντας αισθήματα απομόνωσης και σιωπηλής περισυλλογής. Η τεχνική της χάραξης επιτρέπει λεπτομερειακή απεικόνιση και δραματικές αντιθέσεις, ενισχύοντας το συναισθηματικό βάρος της σκηνής. Ιστορικά, τέτοια εικόνα συχνά συνοδεύει λογοτεχνικές ή μυθολογικές αφηγήσεις, καλώντας τον θεατή να φανταστεί ιστορίες ταξιδιών, αγώνων ή μοίρας στα άκρα του κόσμου.