Μια συγκέντρωση ανθρώπων, αποδοσμένη σε έντονο ασπρόμαυρο, γεμίζει το κάδρο. Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί μια σχολαστική τεχνική διασταυρούμενων γραμμών, δημιουργώντας μια υφή, σχεδόν απτή αίσθηση. Οι φιγούρες, ντυμένες με αυτό που φαίνεται να είναι ιστορικά ενδύματα, συγκεντρώνονται, τα πρόσωπά τους στραμμένα προς τα πάνω με ένα μείγμα φόβου και δέους. Πάνω από αυτούς υψώνεται ένα τεράστιο, ασαφές σχήμα, πιθανώς ένα σύννεφο ή ένα βουνό, προσθέτοντας δραματική ένταση. Η σύνθεση είναι πυκνή, οι φιγούρες επικαλύπτονται, τραβώντας το βλέμμα μέσα από τη σκηνή. Προκαλεί μια αίσθηση κοινότητας που αντιμετωπίζει μια άγνωστη απειλή. Το συνολικό αποτέλεσμα είναι ένα ήσυχο δράμα. Υποδηλώνει την ικανότητα του καλλιτέχνη να αποτυπώνει τόσο το ατομικό συναίσθημα όσο και την συλλογική εμπειρία, κάνοντας τον θεατή να νιώθει παρών σε αυτή τη στιγμή αβεβαιότητας.