Een verzameling mensen, weergegeven in scherp zwart-wit, vult het kader. De kunstenaar gebruikt een nauwgezette arceringstechniek, waardoor een gestructureerd, bijna tastbaar gevoel ontstaat. De figuren, gekleed in wat historische kleding lijkt te zijn, verzamelen zich, hun gezichten omhoog gericht met een mengeling van angst en ontzag. Boven hen zweeft een massieve, onduidelijke vorm, mogelijk een wolk of een berg, die dramatische spanning toevoegt. De compositie is dicht, de figuren overlappen elkaar, waardoor de blik door de scène wordt getrokken. Het roept een gevoel op van gemeenschap die wordt geconfronteerd met een onbekende bedreiging. Het algehele effect is een stil drama. Het suggereert het vermogen van de kunstenaar om zowel individuele emoties als collectieve ervaringen vast te leggen, waardoor de kijker zich aanwezig voelt in dit moment van onzekerheid.