Μια έντονη, ασπρόμαυρη απεικόνιση ξεδιπλώνεται. Μια πόλη με ψηλά κτίρια επισκιάζει τις φιγούρες στο προσκήνιο. Η αριστοτεχνική χρήση της γραμμής από τον καλλιτέχνη δημιουργεί μια αίσθηση βάθους, με σχολαστικά αποδομένες αρχιτεκτονικές λεπτομέρειες που φαίνεται να υποχωρούν στην απόσταση. Η σύνθεση είναι εντυπωσιακή. Ένας άνδρας στέκεται, τα χέρια του απλωμένα σε μια χειρονομία που λέει πολλά — ίσως μια σιωπηλή ικεσία ή μια χειρονομία ανημπόριας. Δίπλα του, μια γυναίκα κλαίει. ένα παιδί κρατιέται και ένα δέμα, που πιθανότατα περιέχει όλα τα εγκόσμια υπάρχοντά τους, βρίσκεται κοντά, συμβολίζοντας τις ξεριζωμένες ζωές τους. Η συνολική ατμόσφαιρα είναι ερήμωση και απόγνωση, το μεγαλείο της πόλης έρχεται σε έντονη αντίθεση με την ορατή ένδεια της οικογένειας. Το έργο τέχνης συλλαμβάνει δυνατά το ανθρώπινο κόστος των οικονομικών δυσκολιών, μια εποχή που ορίζεται από την αβεβαιότητα και την απώλεια.