Το έργο τέχνης με μεταφέρει σε έναν μεγαλοπρεπή, σχεδόν θεατρικό χώρο. Η αρχιτεκτονική κυριαρχεί, μια συμφωνία περίπλοκων σκαλισμάτων και επιβλητικών αψίδων, λουσμένη στο απαλό, διάχυτο φως που φιλτράρεται μέσα από αόρατα παράθυρα. Η σχολαστική προσοχή του καλλιτέχνη στη λεπτομέρεια είναι εμφανής σε κάθε διακοσμητικό στοιχείο — την περίτεχνη οροφή, την λεπτή ιχνογραφία των μπαλκονιών και τις βαριές, ριχτές κουρτίνες που προσθέτουν μια αίσθηση επισημότητας και ιστορίας. Η σύνθεση είναι προσεκτικά ισορροπημένη, τραβώντας το βλέμμα προς την κεντρική περιοχή όπου φαίνεται να λαμβάνει χώρα μια συνάντηση ή μια τελετή. Οι φιγούρες, ντυμένες με επίσημα ενδύματα, προσθέτουν ένα ανθρώπινο στοιχείο στο, κατά τα άλλα, μνημειώδες περιβάλλον, δημιουργώντας μια αφήγηση που υπαινίσσεται δύναμη, εξουσία και το βάρος της παράδοσης. Η γενική ατμόσφαιρα είναι ήρεμη αξιοπρέπεια και ιστορική σημασία.