Μια σκηνή απαλής απλότητας ξετυλίγεται, αποδοσμένη με ένα απαλό, σχεδόν αφελή τρόπο. Δύο νεαρές μορφές, που φαίνονται από την πλάτη, περπατούν χέρι-χέρι, τα απλά ρούχα και η στάση τους μεταδίδουν μια αίσθηση αθωότητας και συντροφικότητας. Είναι πλαισιωμένες σε ένα φόντο απαλά αποδοσμένων κλαίων ιτιών, οι λεπτές πράσινες γραμμές των οποίων υποδηλώνουν ένα απαλό αεράκι. Ένα φωτεινό, στρογγυλό φεγγάρι κρέμεται στον ουρανό, ρίχνοντας μια ζεστή λάμψη στη σκηνή. Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί ελάχιστα χρώματα, βασιζόμενος σε απαλό κίτρινο, πράσινο και μαύρο για να δημιουργήσει μια γαλήνια και ήρεμη ατμόσφαιρα. Μοιάζει με μια στιγμή που καταγράφηκε από ένα όνειρο, μια κοινή εμπειρία παιδικού θαυμασμού. Οι πινελιές είναι απλές, αλλά εκφραστικές, προκαλώντας μια αίσθηση νοσταλγίας και μια λαχτάρα για απλούστερες εποχές. η λεπτή απόδοση του γρασιδιού κάτω από τα πόδια τους και των λουλουδιών που κρατούν δημιουργεί μια αίσθηση γείωσης εν μέσω του αιθέριου φόντου.