Otwiera się scena łagodnej prostoty, oddana w miękkim, niemal naiwnym stylu. Dwie młode postacie, widziane od tyłu, idą trzymając się za ręce, ich proste stroje i postawa wyrażają poczucie niewinności i towarzyskości. Zostały one oprawione na tle miękko oddanych wierzb płaczących, których delikatne zielone linie sugerują delikatną bryzę. Jasny, okrągły księżyc wisi na niebie, rzucając ciepłą poświatę na scenę. Artysta używa minimalnej ilości koloru, opierając się na bladych żółciach, zieleniach i czerniach, aby stworzyć spokojną i spokojną atmosferę. To jak moment uchwycony ze snu, wspólne doświadczenie dziecięcego zachwytu. Pociągnięcia pędzla są proste, ale wyraziste, wywołując poczucie nostalgii i tęsknotę za prostszymi czasami; delikatne oddanie trawy pod ich stopami i kwiatów, które trzymają, tworzy poczucie uziemienia pośród eterycznego tła.