Dzieło prezentuje spokojny krajobraz podkreślony obecnością człowieka, przywołując poczucie nostalgii i tęsknoty. Trzy postacie znajdują się na balkonie lub w pawilonie, ich spojrzenia skierowane są ku odległemu księżycowi i górom. Kompozycja sugeruje moment refleksji, być może wspólnej kontemplacji nocnego nieba i towarzyszących mu emocji. Artysta stosuje delikatną równowagę pociągnięć pędzla, a rozwodnienia tuszem nadają głębi gór i teksturze drzew. Paleta barw jest stonowana, z miękkimi zieleni, niebieskimi i brązami, co wpływa na ogólny spokój. Włączenie kaligrafii zwiększa znaczenie kulturowe dzieła.