To dzieło sztuki przywołuje poczucie spokojnej kontemplacji; postać, siedząca w medytacyjnej pozie na kwiatu lotosu, jest oddana delikatnym dotykiem. Użycie tuszu i akwareli przez artystę tworzy miękką, niemal eteryczną jakość, z formą postaci wyłaniającą się z ciepłego żółtego tła, które służy jako aureola. Kwiat lotosu, w żywych odcieniach czerwieni, zapewnia uderzający kontrast, uziemiając postać, jednocześnie dodając wybuch energii.

Kompozycja jest prosta, ale potężna, skupiając wzrok widza na centralnej postaci. Delikatna krzywizna postawy Buddy i subtelne cieniowanie szat sugerują cichy wewnętrzny spokój. Styl przypomina tradycyjną ikonografię buddyjską, ale ze świeżością, która przemawia do unikalnej wizji artysty. Ogólne wrażenie to spokój i duchowa głębia, co czyni go dziełem zapraszającym do introspekcji.