Ten rysunek architektoniczny przedstawia elewację zachodnią kościoła, ukazując zrównoważony i harmonijny klasyczny projekt. Symetryczna fasada wyróżnia się podwójnymi kopułami wież, z których każda zakończona jest eleganckim zwieńczeniem, nadając kompozycji poważny rytm. Użycie kolumn i pilastrów korynckich wskazuje na wpływy neoklasycystyczne, doskonale oprawiając wysokie prostokątne okna rozmieszczone na górnych i dolnych kondygnacjach. Precyzja linii wykonanych piórem połączona z subtelnym myciem ciepłych beżowych i chłodnych szarych tonów dodaje głębi i delikatności formalnej geometrii, zachęcając widza do docenienia spokoju i dostojności zawartych w tej koncepcyjnej wizji.

Kompozycja jest ściśle kontrolowana; każdy element architektoniczny wydaje się celowo umieszczony, by odzwierciedlić klasyczne ideały porządku i proporcji, współbrzmiąc z sakralnym charakterem budynku. Centralne wejście z łukowatym oknem i solidnymi drewnianymi drzwiami solidnie ugruntowuje konstrukcję, podczas gdy fronton nad górnym portykiem dodaje architektonicznego dramatu. Delikatna gra cieni na kolumnach i belkowaniu dodaje objętości i życia, zachęcając do cichego nabożeństwa. Jako wczesny przykład prezentacji architektonicznej, dzieło to ucieleśnia ducha jasności, precyzji i aspirującego piękna, które definiują architekturę sakralną mającą inspirować podziw i kontemplację.