Dzieło sztuki uchwytuje moment o głębokiej wadze narracyjnej: podróż rodziny. Kobieta, odziana w powłóczyste szaty, trzyma niemowlę, siedząc na osiołku. Obok nich mężczyzna kroczy naprzód, trzymając w ręku laskę, jego wzrok skierowany przed siebie. Postacie umieszczone są na tle krajobrazu, z tłem, które wydaje się być miastem lub wsią w oddali. Skrupulatna dbałość artysty o szczegóły, z wykorzystaniem cienkich linii i cieniowania, oddaje faktury z niezwykłą przejrzystością, od fałd szat po subtelne krzywizny zwierząt.

Kompozycja jest dobrze zbalansowana, tworząc poczucie ruchu i kierunku; linia prowadzi wzrok. Kontrast między światłem a cieniem dodaje głębi i dramatyzmu. Nie można oprzeć się wrażeniu trudu podróży, ale także poczuciu nadziei i determinacji na ich twarzach. Zdolność artysty do wywoływania emocji poprzez proste, ale mocne obrazy czyni to urzekającym dziełem.