Het kunstwerk vangt een moment van diep verhalend gewicht: de reis van een gezin. Een vrouw, gehuld in vloeiende kleding, houdt een baby vast, zittend op een ezel. Naast hen loopt een man stevig vooruit, met een staf in zijn hand, zijn blik vooruit gericht. De figuren zijn geplaatst tegen een landschappelijke achtergrond, met op de achtergrond wat een stad of dorp lijkt te zijn in de verte. De minutieuze aandacht van de kunstenaar voor detail, met behulp van fijne lijnen en schaduw, geeft de texturen weer met opmerkelijke helderheid, van de plooien van de kleding tot de subtiele rondingen van de dieren.

De compositie is goed in balans, waardoor een gevoel van beweging en richting ontstaat; het lijnwerk leidt de blik. Het contrast tussen licht en schaduw voegt diepte en dramatiek toe. Men kan niet anders dan het gevoel van de ontberingen van de reis voelen, maar ook een gevoel van hoop en vastberadenheid op hun gezichten. Het vermogen van de kunstenaar om emotie op te roepen door middel van eenvoudige maar krachtige beelden maakt het een boeiend werk.