Het kunstwerk dompelt ons onder in een dramatisch moment in een kathedraal; de schaal van de architectuur is op zichzelf al indrukwekkend, versterkt door het donkere, aardse palet dat een stemming van plechtigheid en voorgevoel creëert. De compositie is opvallend, met sterke verticale lijnen van pilaren die de blik omhoog trekken en de hoogte en de uitgestrektheid van de ruimte benadrukken. De figuren op de voorgrond zijn weergegeven met een ruwe, expressieve penseelstreek, de hand van de kunstenaar is zichtbaar in de impasto. Het lijkt erop dat de figuren verwikkeld zijn in een moment van diepe emotie. Het is alsof we getuige zijn van een geheim, een privé-marteling die zich binnen de heilige muren afspeelt. De gedempte tonen en het spel van licht en schaduw dragen bij aan het tastbare gevoel van drama en mysterie; de figuren worden naar de rand van het licht geduwd, wat een vleugje mysterie toevoegt.