In deze dramatische tableau verzamelt zich een menigte, hun gezichten variërend van hoop tot wanhoop. De compositie is zorgvuldig georganiseerd, waarbij de blik van de kijker door het schilderij wordt geleid - van de prominente figuren links, gehuld in rijke, kleurrijke gewaden, tot de chaotische energie van de menigte die de voorgrond vult. Vereshchagin's vaardige gebruik van licht voegt diepte toe, verlicht de gezichten van de mensen, benadrukt hun diverse emoties en brengt de ingewikkelde details van hun kleding tot leven. Het zachte, warme palet van aardetinten, in contrast met levendige rode en gouden kleuren, creëert een gevoel van eenheid temidden van de tumult, en weerspiegelt het historische gewicht van het vastgelegde moment.