Το έργο τέχνης παρουσιάζει ένα γαλήνιο τοπίο, που τονίζεται από την ανθρώπινη παρουσία, προκαλώντας μια αίσθηση νοσταλγίας και λαχτάρας. Τρεις μορφές βρίσκονται σε ένα μπαλκόνι ή περίπτερο, με τα βλέμματά τους να κατευθύνονται προς ένα μακρινό φεγγάρι και βουνά. Η σύνθεση υποδηλώνει μια στιγμή περισυλλογής, ίσως μια κοινή ενατένιση του νυχτερινού ουρανού και των συναισθημάτων που τον συνοδεύουν. Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί μια λεπτή ισορροπία πινελιών, τα πλυσίματα μελάνης παρέχουν βάθος στα βουνά και υφές στα δέντρα. Η χρωματική παλέτα είναι ήπια, με μαλακά πράσινα, μπλε και καφέ, συμβάλλοντας στη συνολική ηρεμία. Η συμπερίληψη της καλλιγραφίας προσθέτει στην πολιτιστική σημασία του έργου.