Przed nami rozgrywa się czuła scena, proste, a zarazem głębokie przedstawienie życia miejskiego. Osoba, widoczna w sylwetce na tle miękkiego światła, opiera się o balustradę balkonu, jej wzrok skupiony na czymś niewidocznym, być może pogrążona w myślach lub obserwująca latawiec tańczący na niebie. Domy poniżej, oddane szerokimi, ekspresyjnymi pociągnięciami pędzla, sugerują gęstość i intymność życia w mieście. Latawiec, żywy rozprysk koloru, unosi się nad dachami, jego delikatna forma kontrastuje z solidnością budynków. Sposób użycia linii przez artystę jest mistrzowski: płynny, sugerujący ruch i wolność; stonowana paleta barw przywołuje poczucie spokoju i introspekcji. Jest jak łagodny wiatr niosący nadzieje i marzenia mieszkańców miasta. Obraz uchwytuje przelotny moment spokoju, cichą pauzę pośród zgiełku, pozwalając widzom odnaleźć własne historie w jego prostocie.