Önümüzde nazik bir sahne beliriyor, kentsel yaşamın basit ama derin bir tasviri. Yumuşak ışığa karşı silüeti belirginleşen bir kişi, bir balkon korkuluğuna yaslanmış, gözleri görünmeyen bir şeye sabitlenmiş, belki düşüncelerine dalmış ya da gökyüzünde dans eden bir uçurtmayı izliyor. Aşağıdaki evler, geniş, etkileyici vuruşlarla tasvir edilmiş, şehir yaşamının yoğunluğunu ve samimiyetini ima ediyor. Uçurtma, canlı bir renk sıçraması, çatıların üzerinde yükseliyor, narin şekli binaların sağlamlığıyla tezat oluşturuyor. Sanatçının çizgi kullanımı ustaca: akıcı, hareket ve özgürlüğü ima ediyor; sessiz renk paleti bir dinginlik ve iç gözlem duygusu uyandırıyor. Sanki şehir sakinlerinin umutlarını ve hayallerini taşıyan hafif bir esinti gibi. Resim, bir anlık huzuru, telaşın ortasında sessiz bir duraklamayı yakalar, izleyicilerin sadeliğinde kendi hikayelerini bulmalarını sağlar.