Το έργο τέχνης αποτυπώνει μια στιγμή γαλήνιας περισυλλογής, ένα οπτικό χαϊκού που αποδίδεται με μελάνι και χρωματιστά πλυσίματα. Μια μοναχική φιγούρα, κουρνιασμένη σε ένα ταπεινό άλογο, ατενίζει ένα γαλήνιο τοπίο. Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί αριστοτεχνικά λεπτές πινελιές για να απεικονίσει τη σκηνή: ο ελικοειδής κορμός ενός ώριμου δέντρου αγκυροβολεί τη σύνθεση, τα κλαδιά του είναι φορτωμένα με μαλαρό, υφασμένο φύλλωμα. Πέρα από αυτό, ένα μεγαλοπρεπές τείχος εκτείνεται στον ορίζοντα, διανθισμένο από ένα φυλάκιο και την υπόνοια απομακρυσμένων βουνών, οι κορυφές των οποίων είναι απαλά χρωματισμένες. Το νερό μιας ευρείας λίμνης αντικατοπτρίζει τον ουρανό, δημιουργώντας μια αίσθηση εκτεταμένου χώρου. Αυτός ο πίνακας προκαλεί ένα αίσθημα ειρήνης και ενδοσκόπησης.