Ένα πορτρέτο ήρεμης αξιοπρέπειας και λεπτής παρατήρησης, που αιχμαλωτίζει μια στιγμή παγωμένη στον χρόνο. Το υποκείμενο, λουσμένο σε απαλό, αλλά δραματικό φως, παρουσιάζεται με μια αίσθηση οικειότητας, προσκαλώντας τον θεατή να μοιραστεί τον ιδιωτικό του στοχασμό. Το πλούσιο, σκοτεινό φόντο χρησιμεύει ως σκηνή, τονίζοντας την παρουσία του υποκειμένου και αναδεικνύοντας τις λεπτομέρειες της ενδυμασίας του, από το πτυχωτό γιακά μέχρι τα προσεκτικά σταυρωμένα χέρια.