Αυτό το έργο αποτυπώνει μια γαλήνια σκηνή δίπλα στον ποταμό, όπου η φύση και η λιτή ανθρώπινη αρχιτεκτονική συνυπάρχουν αρμονικά. Ένα μικρό ξύλινο σπίτι στηρίζεται πάνω σε πασσάλους κοντά στα ήρεμα νερά, περιβαλλόμενο από πυκνή και καταπράσινη βλάστηση που απαλύνει στον απαλό γαλάζιο ουρανό. Οι πινελιές είναι χαλαρές αλλά με ακρίβεια, αποδίδοντας την απαλή κίνηση των φύλλων και του νερού, σαν να ψιθυρίζει το αεράκι μέσα από τη σκηνή. Ένα μοναχικό σχήμα σε μια μικρή βάρκα προσθέτει μια αίσθηση ήσυχης ζωής, αναδεικνύοντας την ειρηνική συνύπαρξη ανθρώπου και φύσης.

Η παλέτα χρωμάτων είναι γήινη και απαλή — καφέ με πράσινες αποχρώσεις, απαλούς κίτρινους τόνους και αποχρώσεις του μπλε συνδυάζονται αρμονικά για να δημιουργήσουν μια φυσική ισορροπία. Η σύνθεση οδηγεί το βλέμμα ομαλά μέσα από το κάδρο, από το λεπτομερές υγρό έδαφος μπροστά μέχρι τις υφασματικές κορυφές των δέντρων που συναντούν έναν ανοιχτό ουρανό. Σχεδόν μπορεί κανείς να ακούσει τον απαλό ήχο του νερού και τα πουλιά, γεμάτα γαλήνη. Ζωγραφισμένο στα τέλη του 19ου αιώνα, το έργο αυτό αντικατοπτρίζει μια ιμπρεσιονιστική ευαισθησία στο φως και την ατμόσφαιρα, αποτυπώνοντας όχι μόνο το οπτικό αλλά και τον συναισθηματικό ρυθμό ενός καταφυγίου δίπλα στον ποταμό.