De scène ontvouwt zich met een dromerige kwaliteit, een gouden waas omhult het landschap. De compositie is evenwichtig, waarbij de architectuur van de verre stad de vormen van de bomen weerspiegelt. De penseelstreken van de kunstenaar zijn duidelijk zichtbaar in de zachte, atmosferische kwaliteit en vangen de delicate dans van het licht op het water. Het kleurenpalet wordt gedomineerd door warme tinten goud, amber en bruin, wat een gevoel van sereniteit creëert. Het is alsof het schilderij ademt met de loomheid van een rustige middag. De subtiele details, zoals de figuren die zich bij het water hebben verzameld, voegen een verhalende diepte toe die de kijker uitnodigt om te blijven en te verkennen. Het gevoel van vrede en warmte is voelbaar.