Deze betoverende houtsnede vangt prachtig een serene winteravond bij een traditioneel Japans tempel dat naast een kalme, weerspiegelende waterbodem ligt. De scène toont zachte sneeuwval die het dak van de tempel en de takken van een grote boom bedekt, wat een etherisch contrast creëert tussen het witte sneeuwdek en de gedempte, aardse tinten van de architectuur en begroeiing. De compositie is zorgvuldig uitgebalanceerd; de tempel bevindt zich in de linker bovenhoek, terwijl de met sneeuw bedekte natuurlijke elementen en het reflecterende water de rest van het beeld vullen en de blik van de kijker leiden naar het rustige, verlichte meeroppervlak.

Uitgevoerd met de fijne gradaties die kenmerkend zijn voor de shin-hanga beweging, gebruikt de kunstenaar prachtige overgangen van gedempte blauwen en groenen in het water, in tegenstelling tot de zachte witte en warme bruine tinten van de tempel en met sneeuw bedekte bomen. De sneeuwval is delicaat verspreid over de hele prent, wat het gevoel van stilte en rust versterkt. Emotioneel roept het werk een diepe stilte op, een moment bevroren in de tijd waarin natuur en menselijke creatie elegant samenleven in harmonie. Historisch gezien exemplificeert dit werk de heropleving van traditionele Japanse houtsneden in het begin van de 20e eeuw, waarbij klassieke esthetiek en moderne gevoeligheden worden gecombineerd.