Het kunstwerk toont een idyllische oogstscène, badend in het licht van wat een late zomermiddag lijkt te zijn. De kunstenaar gebruikt vakkundig kruisarcering en fijne lijnen om vorm en textuur te creëren, waardoor het landschap en de figuren diepte en volume krijgen. De compositie is zorgvuldig in evenwicht, waarbij het oog wordt getrokken van de figuren op de voorgrond naar de glooiende velden in de verte, en naar de uitgestrekte, met wolken gevulde lucht. Het roept een gevoel op van stille contemplatie en waardering voor de eenvoud van het plattelandsleven.