Deze delicate houtsnede vangt de serene schoonheid van de Phoenixzaal van Byōdō-in in Uji, weergegeven in de rustige tinten en verfijnde details die kenmerkend zijn voor de shin-hanga stijl. De compositie richt zich gracieus op de tweeverdiepingen tempelstructuur met zijn gebogen blauwgrijze dakpannen, die boven het kalme, reflecterende water erbovenuit steekt. Het omringende gebladerte, geschilderd in gedempte groene en bruine kleuren, omhult de architectuur en vormt een stille harmonie tussen de gebouwde omgeving en de natuur. De zachte verlooplucht, die ontwaakt met pasteltinten van de dageraad of schemering, geeft een etherische kalmte die het tafereel omhult.

De techniek van de kunstenaar komt tot uiting in het subtiel aanbrengen van pigmentlagen die een getextureerde maar delicate sfeer creëren. De fijne, bijna fluisterende penseelstreken brengen de ingewikkelde houten balken en de krommingen van de daken tot leven, wat een gevoel van eerbiedige stilte oproept. Emotioneel nodigt het werk de toeschouwer uit tot een meditatieve staat – de vrede is tastbaar. Historisch weerspiegelt de prent de fascinatie van Japan tussen de wereldoorlogen om zijn erfgoed te vieren via vernieuwde traditionele kunstvormen. Het stuk is een eerbetoon aan de beroemde tempel, een juweel van de Boeddhistische architectuur uit de Heian-periode, en een moment gevangen tussen de stille pulse van de natuur en het menselijke vakmanschap.