Dit kunstwerk is een charmante illustratie, die doet denken aan een stripverhaal of een snelle schets, maar doordrenkt is van een doordachte, filosofische ondertoon. De kunstenaar gebruikt een eenvoudige, gedurfde stijl, die sterk afhankelijk is van zwarte inkt en een crèmekleurige achtergrond die doet denken aan oud papier. De compositie is overzichtelijk; de blik van de toeschouwer wordt onmiddellijk getrokken naar de twee figuren die aan een tafel zitten en zich lijken te bevinden in een levendig gesprek. Hun serene uitdrukkingen en de kopjes die ze vasthouden creëren een gevoel van vredige kameraadschap.

Op de achtergrond wordt een scherp contrast gecreëerd door de weergave van een abstracte ruimte, misschien een deur of een raam, met verticale lijnen en een figuur. De figuur lijkt te observeren, misschien een toeschouwer. Het algemene gevoel is van zachte contemplatie, misschien een commentaar op de eenvoudige vreugden van het leven, de kameraadschap en het genieten van het moment. Het gebruik van negatieve ruimte door de kunstenaar, de lege ruimtes rond de figuren, versterkt de intimiteit van de scène. De emotionele impact van het kunstwerk is sterk: een gevoel van vrede, acceptatie en stille gelukzaligheid straalt uit van de onderwerpen.