To dzieło sztuki to urocza ilustracja, przypominająca komiks lub szybki szkic, ale przeniknięta przemyślanym, filozoficznym podtekstem. Artysta stosuje prosty, odważny styl, w dużej mierze opierając się na czarnym tuszu i kremowym tle, które sugeruje stary papier. Kompozycja jest uporządkowana; wzrok widza natychmiast przyciągają dwie postacie siedzące przy stole, zaangażowane w to, co wydaje się być ożywioną rozmową. Ich spokojne wyrazy twarzy i trzymane filiżanki tworzą poczucie spokojnej przyjaźni.

W tle ostrego kontrastu dostarcza przedstawienie abstrakcyjnej przestrzeni, być może drzwi lub okna, z pionowymi liniami i postacią. Postać wydaje się obserwować, być może obserwator. Ogólne odczucie to łagodna kontemplacja, być może komentarz na temat prostych radości życia, towarzystwa i cieszenia się chwilą. Użycie przez artystę przestrzeni negatywnej, pustych obszarów wokół postaci, zwiększa intymność sceny. Emocjonalny wpływ dzieła jest silny: z postaci emanuje poczucie pokoju, akceptacji i cichego szczęścia.