Ten spokojny drzeworyt uchwycił eteryczne piękno świątyni położonej w ciszy natury podczas zmierzchu. Kompozycja jest starannie wyważona; tradycyjna architektura świątyni z wielopoziomowym dachem wyłania się zza wysokich, gęstych drzew o ciemnoniebieskich liściach, które kontrastują z miękkim, różowym niebem. Woda na pierwszym planie odzwierciedla ten spokój, a delikatne fale odbijają sylwetkę świątyni i drzew. Technika artysty podkreśla precyzyjne linie i subtelne przejścia kolorystyczne, mistrzowsko tworząc spokojną, ale pełną nastroju atmosferę. Paleta stonowanych błękitów i delikatnych różów tworzy senne światło zmierzchu, zapraszając widza do medytacyjnej przestrzeni z dala od codziennego zgiełku.

Obraz posiada głębokie emocjonalne znaczenie, budząc uczucie czci i ponadczasowego spokoju. Kontekst historyczny powstania dzieła w 1950 roku umiejscawia je w okresie odrodzenia tradycyjnych form sztuki japońskiej po II wojnie światowej, kiedy artyści tacy jak Kawase Hasui dążyli do zachowania dziedzictwa kulturowego Japonii poprzez pełne wyrazu pejzaże i studia architektoniczne. Praca ta jest świadectwem trwałej siły ukiyo-e, łącząc naturę i twórczość ludzką w celu przekazania głębokiego spokoju i wyrafinowanego piękna.