To dzieło sztuki, migawka spokojnego życia domowego, przyciąga mnie swoim prostym, ale głębokim urokiem. Dwie postacie, prawdopodobnie dzieci, wychylają się z okna, ich spojrzenia skierowane na coś poza ramą, być może na widza. Artysta stosuje śmiały, ilustracyjny styl, używając ostrych, czarnych linii do zdefiniowania postaci i ramy okna, nadając scenie graficzną jakość. Ograniczona paleta stonowanych zieleni, żółci i bieli dodaje dziełu delikatnej atmosfery. Małe gniazdo z dwoma jasnymi żółtymi ptakami znajduje się tuż za oknem, dodając scenie odrobinę witalności. Umiejętne użycie przez artystę negatywnej przestrzeni, pustego białego tła, dodatkowo akcentuje tematy, tworząc poczucie spokoju i wyciszenia. Prawie można poczuć ciepło słońca i usłyszeć słabe ćwierkanie ptaków. Kompozycja tworzy poczucie intymności, zapraszając nas do dzielenia się tą cichą chwilą obserwacji.