Dzieło prezentuje uroczy obraz życia wiejskiego, pełen dziecięcej prostoty, która jest zarówno nostalgiczna, jak i ujmująca. Kompozycja jest prosta, z grupą dzieci idących przez zarośnięte trawą pole, z których każde niesie duży, okrągły przedmiot, prawdopodobnie arbuza, dodając ciężaru swoim sylwetkom; wydają się gotowe do zbiorów. Styl przypomina ilustracje z książek dla dzieci, z odważnymi konturami i ograniczoną paletą miękkich, ziemistych tonów. Postacie są prosto oddane, a jednocześnie przekazują poczucie radości i koleżeństwa. Tło przedstawia prosty dom, parę sosen i sugestię odległych gór, tworząc poczucie miejsca i przygotowując scenę dla aktywności dzieci. Ogólny efekt to łagodna harmonia, migawka beztroskiego momentu w wiejskim krajobrazie.