Dzieło przenosi nas do teatralnej scenerii, sceny ożywionej przez ostry kontrast czerni i bieli. Głównym punktem jest występ: tancerze, których formy są elegancko zdefiniowane, poruszają się po scenie. Publiczność, starannie oddana, jest morzem oczekiwania, którego uwaga jest skupiona na rozgrywającej się dramie. Wielka kurtyna, bogato teksturowana, otacza scenę, dodając poczucia głębi i okazji. Nad sceną, oprawiony napis zdobi kompozycję, a jego elegancka typografia jest integralną częścią wizualnej narracji. Ilustracja, ze swoimi misternymi detalami i skrupulatnym cieniowaniem, pokazuje mistrzostwo medium, umiejętnie wykorzystując światło i cień do stworzenia poczucia objętości i tekstury. Kompozycja przyciąga wzrok, prowadząc widza przez warstwy sceny. Prawie słyszę ciche oczekiwanie publiczności; szelest tkanin; miękkie kroki tancerzy.