Ten spokojny drzeworyt otula kameralność tradycyjnej japońskiej łaźni, gdzie samotna postać leniwie rozciąga się w parującej kąpieli. Drewniane wnętrze z wysokimi oknami i delikatnymi cieniami tworzy architektoniczną ramę dla tego spokojnego momentu. Światło przenikające przez kratowane okna rzuca na powierzchnię wody plamiste refleksy, a charakterystyczne dla artysty miękkie, lecz wyraźne linie nadają scenie łagodny rytm. Stonowana paleta ziemistych brązów i głębokich zieleni dominująca w kompozycji wywołuje medytacyjny nastrój.

Wykonana w latach 30. XX wieku, praca ta uosabia styl shin-hanga, gdzie tradycyjne japońskie techniki ukiyo-e harmonizują z zachodnimi wpływami perspektywy i oświetlenia. Równowaga między realistyczną przestrzenią wewnętrzną a poetycką atmosferą zaprasza widza do wyobrażenia sobie cichych dźwięków — delikatnego plusku wody i ledwie słyszalnego szelestu drewnianych belek. To nie tylko obraz miejsca, ale czułe świętowanie samotności i rytuału w japońskiej tradycji kąpieli i relaksu.